குழந்தைகளுக்கு கதைகள் சொல்லி அவர்கள் வாழ்க்கையில் நல்ல பழக்க வழக்கங்களை வளர்ப்பது ஒரு அழகான வழியாகும். தமிழ் மொழியில் குழந்தைகளுக்கான கதைகள் சுவாரஸ்யமானவை மட்டுமல்லாமல், அவர்களின் நெறிமுறைகளை உருவாக்கவும் உதவுகின்றன. இங்கே, தமிழில் சில சிறந்த கதைகள் உள்ளன, அவற்றைப் பயன்படுத்தி குழந்தைகளுக்கு நல்ல நெறிமுறைகள் கற்றுக்கொள்ளலாம்.

Tamil Stories for Kids

1. குரங்கு மற்றும் மீன் (The Monkey and the Fish)

Story: ஒரு நாளில், ஒரு காடு இருந்தது. அந்தக் காடில் ஒரு குரங்கு வசித்தது. குரங்கு மிக நலமற்றது, எப்போதும் மலைகளில் ஏறிக் கொண்டிருந்தது மற்றும் தண்ணீரில் விளையாடி மகிழ்ந்தது.

ஒரு முறை, குரங்கு ஒரு ஆற்றின் கரையில் அமர்ந்து தண்ணீரைக் கண்டது. தண்ணீரின் அடி மிகவும் தெளிவாக இருந்தது, அதில் ஒரு மீன் விளையாடிக் கொண்டிருந்தது. குரங்கு அந்த மீனைக் கண்டதும், அது பாவமாக நினைத்தது. “இப்படி தண்ணீருக்குள் இருக்கும் போது, இந்த மீன் எப்படி சுவாசிக்க முடியும்?” என குரங்கு எண்ணியது.

குரங்கு மீனை தண்ணீரில் இருந்து எடுத்து காப்பாற்ற முடிவு செய்தது. அதற்குப் பிறகு, குரங்கு தண்ணீரில் குதித்து மீனை பிடித்துக் கொண்டு கரைக்கு வந்தது. குரங்கு மீனை தன் மடியில் வைத்து, “இப்போது நீ சுவாசிக்கலாம், உன் உயிரை நான் காப்பாற்றினேன்” என்று கூறியது.

ஆனால் மீன் நிமிடத்தில் மரித்துவிட்டது. குரங்கு அதிர்ச்சி அடைந்தது. அது என்னதான் நடந்தது என்று புரியாமல், மீனை மீண்டும் தண்ணீருக்குள் விட்டது. குரங்கு மீனுக்கு தண்ணீர் இல்லாமல் சுவாசிக்க முடியாது என்பதைக் குறிக்கவில்லையே!

இந்தக் கதையின் மூலம், ஒவ்வொரு உயிரினத்தின் இயல்பைக் குறைவாக மதிக்காமல், அவற்றின் வாழ்க்கை முறையைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பது ஒரு நல்ல பாடமாகும்.

Moral: எந்த உதவியும் செய்ய முன்பு, அவற்றின் தேவைகளை நன்றாக புரிந்துகொள்ள வேண்டும். மற்றவர்களின் உண்மையான தேவைகளை புரிந்துகொண்டு மட்டுமே உதவுதல் முக்கியம்.

2. நல்லையன் மற்றும் மல்லையன் (Nallayan and Mallayan)

Story: ஒரு பல்லாண்டுகளுக்கு முன்னால், ஒரு அழகான கிராமம் இருந்தது. அந்த கிராமத்தில் நல்லையன் மற்றும் மல்லையன் என்ற இரு நண்பர்கள் வாழ்ந்தனர். அவர்கள் சிறுவயதில் இருந்து மிக நெருங்கிய நண்பர்கள். நல்லையன் மிகவும் நேர்மையானவன் மற்றும் கடினமாக உழைப்பவன். மல்லையன் மிகவும் சாமர்த்தியமானவன் மற்றும் யோசனைகள் நிறைந்தவன்.

ஒரு நாள், இருவரும் தங்கள் கிராமத்தில் இருந்து ஒரு புதிய இடத்திற்கு பயணம் செல்ல முடிவு செய்தனர். அவர்கள் செல்லும் வழியில் ஒரு பெரிய காடு இருந்தது. காடு மிகவும் கன்னிக்கையமாகவும் பயமுறுத்துபவையாகவும் இருந்தது. ஆனால், தைரியமாக அவர்கள் பயணத்தைத் தொடர்ந்தனர்.

காடு மிக ஆழமாகவும், பாதை மிகவும் சிக்கலாகவும் இருந்தது. அப்போது, அவர்கள் ஒரு பெரிய சிறிய பொக்கிஷத்தை கண்டனர். மல்லையன் உடனே அது தான் தேடிய பொக்கிஷம் என்று எண்ணி, அதை எடுத்துக் கொள்ள முயன்றான். ஆனால் நல்லையன், “இந்த பொக்கிஷம் எதற்காகவும் இல்லை. இதை நாம் எடுத்து கொள்ளக் கூடாது,” என்று கூறினான்.

மல்லையன் நல்லையனின் அறிவுரையை ஏற்றுக்கொள்ளாமல், பொக்கிஷத்தை எடுத்துக் கொண்டான். அப்போது, திடீரென ஒரு மாபெரும் பாம்பு பொக்கிஷத்தில் இருந்து வெளியே வந்தது. மல்லையன் அதிர்ச்சியடைந்தான் மற்றும் பயமுறுத்தியான். ஆனால் நல்லையன் தனது நேர்மையையும் தைரியத்தையும் கொண்டு, மல்லையனைப் பாதுகாத்தான்.

பாம்பு நெடுகையில், அது நல்லையனின் நேர்மையையும் தைரியத்தையும் பார்த்து வியப்புடன், “நீங்கள் நல்ல மனிதர், ஆனால் உங்கள் நண்பர் பாவமாக இருக்கிறார். நான் உங்கள் நண்பரை விட்டுவிடுகிறேன், ஆனால் இனிமேல் அவர் நேர்மையான வாழ்க்கையை வாழ வேண்டும்,” என்று கூறியது.

இதனால், மல்லையன் தனது தவறை உணர்ந்து, நல்லையனிடம் மன்னிப்புக் கேட்டான். அதன்பிறகு, இருவரும் சந்தோஷமாக மீண்டும் தங்கள் கிராமத்திற்கு திரும்பினர்.

இந்தக் கதையின் மூலம், நேர்மையும் தைரியமும் எப்போது வேண்டுமானாலும் நம் வாழ்க்கையில் முக்கியமானது என்பதையும், அவை எப்போதும் நம்மை பாதுகாப்பு செய்வதாகவும் ஒரு நல்ல பாடமாக கற்றுக்கொள்வோம்.

Moral: உண்மையான நண்பர்கள் கஷ்டநேரத்தில் ஒருவருக்கொருவர் நம்பிக்கை கொடுத்து துணையாக நிற்பது முக்கியம்.

3. அறிவுக்கே ஞானம் பெரிது (Wisdom Over Power)

Story: ஒரு காலத்தில், நம்முடைய நாட்டின் ஒருபகுதியில் மிகப் பெரிய அரசர் ஒருவராக இருந்தார். அவரின் பெயர் ராஜா விருச்சிகன். அவர் மிகவும் வலிமையான அரசர், ஆனால் சற்று கோபசத்தம் அதிகம். அவர் தன்னுடைய வலிமையால் தான் எல்லாவற்றையும் தீர்மானிக்க முடியும் என்று நம்பினார்.

ஒரு நாள், ராஜாவின் அரசவைக்கு ஒரு ஞானி வந்தார். ஞானி மிகவும் அறிவும் ஞானமும் கொண்டவர். அவர் ராஜாவுக்கு பக்தி உணர்வு கொண்டவர். ஆனால், அவர் மனதில் ஒரு எண்ணம் வந்தது. “இவ்வளவு வலிமையான ராஜாவிற்கு, இவனுக்கு ஞானம் இல்லாமல் இருக்கிறது,” என்று ஞானி நினைத்தார்.

ராஜாவிடம் அவர் சொன்னார், “உங்கள் மகிமையால் மற்றும் வலிமையால் உலகம் மலைகளை சிரிக்கவைக்கிறது, ஆனால் ஞானம் இல்லாமல் நீங்கள் ஒரு முழுமையான அரசர் அல்ல.” இதை கேட்ட உடனே, ராஜா கோபத்துடன், “என் வலிமைக்கு அடுத்ததாக வேறு என்ன இருக்க முடியும்?” என்றார்.

அப்போது ஞானி ஒரு சோதனையை முன்மொழிந்தார். அவர் சொன்னார், “உங்கள் வலிமையால் எந்த ஒரு அழகான பறவையையும் பிடித்துக் கொண்டு வந்தால், நான் உங்களுக்கு எப்படி ஞானம் வலிமையை விட உயர்ந்தது என்பதை நிரூபிப்பேன்.” ராஜா இதை ஏற்றுக் கொண்டார் மற்றும் உடனே தனது வீரர்களை அழைத்து, ஒரு அழகான பறவையை பிடிக்க அழைத்தார்.

வீரர்கள் சில மணிநேரத்திற்கு பிறகு ஒரு அழகான மயில் பறவையை பிடித்துக் கொண்டு வந்தனர். ராஜா மிகவும் மகிழ்ச்சியுடன், ஞானியிடம் அதைக் காட்டினார். ஞானி பறவையைப் பார்த்து, “இதோ, பறவையை விடுங்கள், அது உங்களுக்கு ஒரு பாடம் சொல்லும்,” என்றார்.

ராஜா பறவையை விட, ஞானி அதை பற்றி பேசும்போது, மயில் சுதந்திரமாக பறந்து சென்றது. அது வானத்தில் பறந்து கொண்டிருந்தபோது, ஞானி சொன்னார், “நீங்கள் அதைப் பிடிக்கலாம், ஆனால் அதன் சுதந்திரத்தை நீங்கள் எடுக்க முடியாது. இப்போது நீங்கள் பறவையின் சுதந்திரத்தை அனுபவிக்கிறீர்கள். அதுவே ஞானம். ஞானம் எப்போதும் வலிமையை விட உயர்ந்தது, அது உங்கள் மனதை மாசுபடுத்தாது, ஆனால் அதை ஒளிரும் தங்கமாக மாற்றும்.”

ராஜா விருச்சிகன் ஞானியின் வார்த்தைகளை கேட்டு, அவரது கண்களில் சிந்தனையுடன், “அரசரின் வலிமை, ஞானத்துடன் சேர்ந்து தான் முழுமையாக இருக்கும். நான் உண்மையிலேயே எதை மறந்தேன் என்பதை இப்போது புரிந்து கொண்டேன்,” என்றார்.

இந்தக் கதையின் மூலம், அறிவும் ஞானமும் வாழ்வில் வெற்றி பெறுவதற்கான முக்கியக் கருவிகள் என்பதை நமக்கு கற்றுக் கொடுக்கிறது.

Moral: அறிவு மற்றும் ஞானம் ஒரு மனிதனின் அடிப்படை பலம். அழகான தோற்றம் மட்டுமே உயர்வு கிடையாது.

Also Check: Bed Time Story

4. அன்னம் மற்றும் முதலை (The Crane and the Crocodile)

Story:ஒரு பண்டிகை காலத்தில், ஒரு அழகான ஏரி இருந்தது. அந்த ஏரியின் ஓரத்தில் ஒரு அன்னம் வசித்தது. அன்னம் மிகவும் நயமானது, அதன் வெண்மையான இறக்கைகளால் அன்பானது. அதே ஏரியில் ஒரு முதலைவும் வாழ்ந்தது. முதலை மிகவும் கபடமாக இருந்தது, அதன் பெருமை மற்றும் சுருக்கமுடைய தோலால் அது மிரட்டலானது.

ஒரு நாள், முதலை மிகவும் பட்டினியாக இருந்தது. அது அதன் வெரியுள்ள வயிற்றை நிரப்ப அன்னத்தைக் காண விரும்பியது. முதலை, “இந்த அன்னம் மிகவும் சுவையான உணவாக இருக்கும். நான் அதை பிடிக்க முடிந்தால், நான் சில நாட்கள் சாப்பிட்டுக் கொள்ள முடியும்,” என்று எண்ணியது.

முதலை ஒரு திட்டம் தயாரித்தது. அது தண்ணீரில் சும்மா மிதந்து கொண்டு, அன்னத்தை ஏமாற்ற முயன்றது. அன்னம் முதலைக்கு அருகே வந்தது. முதலை அதனைப் பார்க்கும்போது அன்னத்தைப் பார்த்து, “நான் மிகவும் காய்ந்து விட்டேன். எனக்கு உதவ முடியுமா?” என்று கேட்டது.

அன்னம் முதலைக்கு இரக்கம் காட்டியது. “எப்படி உனக்கு உதவ முடியும்?” என்று அன்னம் கேட்டது. முதலை, “இங்கு தண்ணீரில் சில சுவையான மீன்கள் உள்ளன. அவற்றை பிடித்து கொடுத்தால், நான் உனக்கு மிகவும் நன்றி செலுத்துவேன்,” என்றது.

அன்னம் முதலைக்கு உதவ முனைந்தது. அது மீன்களை பிடிக்க தண்ணீருக்குள் இறங்கியது. அப்போதுதான் முதலை அதன் வாயை பெரிதாக திறந்து, அன்னத்தைப் பிடிக்க முயன்றது. ஆனால், அன்னம் அதிர்ச்சியுடன், முதலை நெருங்க வரும் முன், அதற்கு தப்பிச் செல்ல முடிந்தது.

அந்த நேரத்தில், அன்னம் முதலைக்கு, “உன் கபடமான எண்ணங்கள் உன்னை நல்லவனாக ஆக்காது. உண்மையிலேயே நேர்மையுடன் நடந்து கொண்டால், நீ உண்மையான மகிழ்ச்சியை அடைய முடியும்,” என்றது.

முதலை தன் திட்டம் தோல்வியடைந்ததை அறிந்து, அவமானமாக உணர்ந்தது. அது அன்னத்திடம் மன்னிப்பு கேட்டது மற்றும் தன்னுடைய தவறை உணர்ந்தது. அன்னம் முதலைக்கு ஒரு நல்ல அறிவுரையை வழங்கியது மற்றும் அதன்பிறகு அவற்றுக்கிடையே ஒரு நல்ல நட்பு தோன்றியது.

இந்தக் கதையின் மூலம், நாம் யாரிடமும் கபடமாய் அல்லது சதிகாரமாய் நடக்க கூடாது என்பதையும், நேர்மையான மற்றும் உண்மையான நட்பு வாழ்க்கையில் மிக முக்கியமானது என்பதையும் உணர்த்துகிறது.

Moral: எப்போதும் அறிவுபூர்வமாக செயல்பட வேண்டும். ஒவ்வொருவரும் தனது நலனுக்கு அறிவுபூர்வமாக செயல்படுதல் அவசியம்.

5. மயில் மற்றும் தவளை (The Peacock and the Frog)

Story: ஒரு பசுமையான காடு மற்றும் ஒரு அழகான ஏரி இருந்தன. அந்த ஏரியின் ஓரத்தில் மிகவும் அழகான ஒரு மயில் வாழ்ந்தது. அதன் மிக நீண்ட புள்ளிகளுடன் கூடிய இறக்கைகள் மற்றும் அதற்கான கண்களினால், மயில் மிகவும் பெருமையாகவும் நம்பிக்கையுடனும் இருந்தது. மயில் அதற்குப் பதிலாக ஒரு தாழ்வு உணர்வு கொண்ட தவளை இருந்தது. தவளை பச்சை நிறம் கொண்டது மற்றும் அதன் தோல் கொப்புளங்களால் மூடப்பட்டிருந்தது.

ஒரு நாள் மயில் மற்றும் தவளை பேசிக் கொண்டிருந்தனர். மயில் தனது பெருமையை மறைக்காமல், “என்னுடைய இறக்கைகள் மிகவும் அழகானவை. இந்த பசுமையான காடு முழுவதும் எனக்கே விரும்புகிறது,” என்று கூறியது. தவளை, அதன் தோலால் அடங்கியிருந்தது, “ஆம், நீ மிகவும் அழகானவள்,” என்று ஒப்புக் கொண்டது. ஆனால், தன் தாழ்வு உணர்வு காரணமாக, அதை வெளிப்படுத்தவில்லை.

அந்த நேரத்தில், வானம் மேகமாக இருந்தது மற்றும் மழை ஆரம்பமானது. மயில் மிக மகிழ்ச்சியுடன் தனது அழகான இறக்கைகளை விரித்து, மழையில் ஆடத் தொடங்கியது. தவளை தனது ஓடையைப் பார்த்து, “மழை இப்போது வந்தால், நான் இனிமேல் என்ன செய்வேன்?” என்று எண்ணியது.

மழை தாங்கிய மயில், “நான் மழையில் மிகவும் அழகாக ஆடுகிறேன். ஆனால், நீ என்ன செய்வாய்? உனக்கு ஏதாவது சிறப்பான திறமையா?” என்று தவளையிடம் கேட்டது. தவளை எதுவும் சொல்லாமல், மயிலைப் பார்த்து சிறிது நினைத்தது.

அப்போதுதான், ஒரு பெரிய கானல் நீர் உருவானது. மயில் அவ்வழியே சிக்கி விழுந்தது. அதன் இறக்கைகள் பனியில் விழுந்ததால், அது தூக்க முடியவில்லை. மயில் மிகவும் அசந்த நிலைக்கு வந்தது. அதை பார்த்து தவளை, “இப்பொழுதுதான் என் திறமை வெளிப்படும். நான் கானல் நீரில் குதித்து வெளியில் வந்து விடுவேன்,” என்று சொல்லி, கானல் நீரை அடித்து வெளியில் வந்தது.

மயில் தன்னுடைய முட்டையுடன் இருந்து, தனது முட்டையை ஆள முடியாமல் தவித்தது. தவளை மயிலுக்கு அருகில் சென்று, “நீண்ட இறக்கைகள் மற்றும் அழகு மட்டும் வாழ்க்கையில் முக்கியமானது அல்ல. அவை நம்மை எப்போதும் காப்பாற்ற முடியாது. ஆனால், நமது சிறிய திறமைகள் சில சமயங்களில் நம்மை பெரிய பிரச்சினைகளிலிருந்து காப்பாற்ற முடியும்,” என்றது.

மயில் தவளையின் அறிவுரையை ஏற்றுக் கொண்டு, அதன் மிகப்பெரிய தோல்வியை உணர்ந்து, தவளைக்கு நன்றி கூறியது. அந்த நாளில் இருந்து, மயில் தன்னுடைய பெருமையை விட்டு, எல்லோரிடமும் நல்ல முறையில் நடந்துகொண்டு, தாழ்மையாக இருப்பதற்கு தீர்மானித்தது.

இந்தக் கதையின் மூலம், நாம் எப்போதும் நம்முடைய திறமைகளை மறைக்காமல், அவற்றை வளர்க்கவும், பெருமையற்ற நிலைக்கு அப்பாற்பட்டு தாழ்மையுடன் வாழவும் கற்றுக் கொள்கின்றோம்.

Moral: உடல் அழகு மட்டுமின்றி உள்ளார்ந்த திறமைகள் மற்றும் பயன்பாடுகளும் முக்கியம்.

6. முயலும் ஆமையும் (The Hare and the Tortoise)

Story: ஒரு அழகான காட்டில் ஒரு முயலும் ஒரு ஆமையும் வாழ்ந்தன. முயல் மிகவும் வேகமாக ஓடுவது மற்றும் அதற்கான திறமையைப் பற்றி பெருமையாக இருக்கும். அது எப்போதும் மற்ற விலங்குகளிடம் தன்னை உயர்வாகவும் வேகமாகவும் காட்டும். மறுபுறம், ஆமை மிகவும் மெதுவாக இருப்பதால், அது எப்போதும் தாழ்மையுடன் நடந்துகொள்ளும்.

ஒரு நாள், முயல் தனது வேகத்தைப் பற்றி பெருமையாக பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, ஆமையிடம், “நீ மிகவும் மெதுவானவள். எனக்கு நின் பாதையை கடக்க நேரம் ஆகிவிடும்,” என்றது. இதை கேட்டு ஆமை சிரித்தது. அது தன்னுடைய நேரத்தை ஆவலோடு எடுத்துக்கொண்டு, “சரி, முயல்! நீயும் நானும் ஒரு பந்தயம் போடுவோம். பந்தயத்தில் யார் முதல் அடியிலிருந்து இறுதி வரையிலான தூரத்தை முதலில் முடிக்கிறாரோ அவர் வெற்றி பெறுவார்,” என்று கூறியது.

முயல், ஆமையின் சவாலுக்கு பெருமையாக சம்மதித்தது. பந்தயம் ஒரு குறிப்பிட்ட நாளில் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. எல்லா விலங்குகளும் இந்தப் பந்தயத்தைப் பார்ப்பதற்கு வந்தனர்.

பந்தயம் தொடங்கியவுடன், முயல் மிக வேகமாக ஓடத் தொடங்கியது. ஆனால், அது சில தூரம் ஓடிய பிறகு, “இந்த ஆமை மெதுவாக வந்து இருக்கும் போது, நான் ஓய்வெடுப்பது சிறந்தது,” என்று எண்ணியது. அதனால், அது ஒரு மரத்தின் கீழ் ஓய்வெடுத்து தூங்கிக் கொண்டது.

அதற்குள், ஆமை மெதுவாகவும், ஆனால் திடமானமுறையில் முன்னேறியது. அது தனது மனதில் ஒரு எண்ணத்துடன் சென்றது: “நான் மெதுவாக இருந்தாலும், என் பயணம் தொடர வேண்டும்.” அது கடைசி வரைக்குள் சென்றது, மற்றும் முடிவுக்குப் பிறகு முதலில் சென்றது.

முயல் ஒருபோதும் தூங்கியிருந்தது. அது விழித்ததும், “நான் இன்னும் முன்னேற்றமில்லாமல் பந்தயத்தை முடிக்கலாம்,” என்று எண்ணியது. ஆனால், அது முடிவுக்குப் போகும்போது, ஆமை அங்கே முதலில் வந்து தனது வெற்றியை கொண்டாடிக் கொண்டிருந்தது.

முயல் அதிர்ச்சியடைந்தது மற்றும் மிகவும் வெட்கப்படுமாறானது. ஆமை முயலின் அருகில் வந்து, “மிகுதியான வேகமோ அல்லது திறமையோ அல்ல; அது ஒரு தீர்மானத்தை தொடர்ந்து முயற்சி செய்தால் மட்டுமே வெற்றி பெறலாம். அது தான் உண்மையான வெற்றியாளன்,” என்றது.

முயல் தனது தவறை உணர்ந்து, ஆமையை பாராட்டி, தனது பெருமையையும், அலட்சியத்தையும் குறைத்துக்கொண்டது.

இந்தக் கதையின் மூலம், நாம் எப்போதும் நமது வேலைகளை மனதுடன் செய்து, பொறுமையுடன் வெற்றி பெற வேண்டும் என்பதையும், திடமானமுறை, ஆவல் மற்றும் சுயநலமற்ற மனநிலையுடன் வாழ்க்கையில் முன்னேற வேண்டும் என்பதையும் கற்றுக் கொள்கின்றோம்.

Moral: நிறைய திறமைகள் இருந்தாலும், எளிதில் நம்பிக்கை தவற கூடாது. நிதானமும் உறுதியும் வெற்றிக்கான மூலாதாரம்.

7. சிங்கமும் சிங்கம் (The Lion and the Mouse)

Story: ஒரு அடர்ந்த காட்டில் ஒரு பெருமையான சிங்கம் வசித்தது. அது காட்டின் அரசனாக விளங்கியது, அதன் பெரும் கர்ஜனைகளால் மற்ற விலங்குகள் பயப்படுவதற்கு இடமாக இருந்தது. அந்த காட்டில் ஒரு சிறிய எலியும் வாழ்ந்தது. எலி மிகவும் சிறியதாக இருந்ததால், மற்ற விலங்குகளால் அவமதிக்கப்பட்டது.

ஒரு நாள், சிங்கம் ஒரு பெரிய மரத்தின் கீழ் நிழலில் ஓய்வெடுத்து தூங்கிக் கொண்டிருந்தது. அதே நேரத்தில், சிறிய எலி அங்கே வந்தது. அது சிங்கத்தின் மிகப்பெரிய உடலைக் கண்டதும், பயந்து போனது. எலி சிங்கத்தின் மேலே ஏறி, அதன் நகங்களை கடந்து சென்றது. சிங்கம் இதனால் விழித்துக்கொண்டு, எலியை தனது கரங்களில் பிடித்தது.

சிங்கம் எலியிடம், “நீ என்னை தொந்தரவு செய்தாய், அதை எப்படி திருப்பிக் கொடுக்க முடியும்?” என்று கத்தியது. எலி பயந்து, “தயவுசெய்து என்னை விட்டுவிடுங்கள், அரசே! ஒருநாள் நான் உங்களுக்கு உதவமுடியும்,” என்று கெஞ்சியது. சிங்கம் சிறு எலியின் துணிச்சலுக்குப் புன்னகையுடன், அதை விடுவிக்க முடிவு செய்தது.

சில நாட்கள் கழித்து, சிங்கம் காட்டில் ஒரு வேலியை சுற்றி திரும்பிக் கொண்டிருந்தது. அது வேலிக்குள் சிக்கி விட்டது, அதன் பெரும் வலிமையும் பயனில்லாமல் போய்விட்டது. சிங்கம் உதவி தேடுவதாக கர்ஜித்தது. அதன்போது, எலி அங்கே வந்தது. சிங்கத்தைப் பார்த்து, “அரசே, உங்களுக்கு உதவ நான் வந்திருக்கிறேன்,” என்றது.

எலி தனது நகங்களை கொண்டு, வேலியின் கயிறுகளை கடித்து சேதப்படுத்தியது. சிறிது நேரத்தில், சிங்கம் கயிறுகளில் இருந்து சுதந்திரமடைந்தது. சிங்கம் எலிக்கு நன்றியுடன், “நீங்கள் சிறியவனாக இருந்தாலும், உங்கள் துணிச்சலால் எனக்கு உதவ முடிந்தது. நான் நீங்கள் எனக்கு உதவ முடியாது என்று எண்ணினேன், ஆனால் நீங்கள் உண்மையில் என்னை மீட்டீர்கள்,” என்றது.

எலி புன்னகையுடன், “அரசே, நம்முடைய வலிமையும் பெரியதல்ல; நம்முடைய உள்ளமும் உண்மையான பாசமும் முக்கியமானவை. நீங்கள் எப்போதும் யாரையும் சிறியவனாக மதிக்கக்கூடாது,” என்றது.

சிங்கம் எலியின் சொல்லில் உண்மையை உணர்ந்து, அதன்பிறகு, அந்த இருவருக்கும் நல்ல நட்பாக இருக்க ஆரம்பித்தது. சிங்கம் மற்றும் எலி மற்ற விலங்குகளுக்கு உதவியாக இருந்தனர்.

இந்தக் கதையின் மூலம், நாம் அனைவருக்கும் சமநிலை மற்றும் மரியாதையை அளிக்க வேண்டும் என்பதையும், நம்முடைய வாழ்க்கையில் உள்ள மக்கள் எப்போதும் நமக்கு உதவக்கூடியவர்களாக இருக்கலாம் என்பதையும் கற்றுக் கொள்கின்றோம்.

Moral: சிறிய உதவிகளும் பெரிய உதவிகளாக மாறலாம். எவரையும் சிறியதாக நினைக்கக் கூடாது.

Also Check: School Parent app